Onze fruitdichters
Lucie Putzeijs
Lucie Putzeijs (°1943, Tienen) is een dichteres en beeldend kunstenares die haar leven lang actief is gebleven in kunst en cultuur. Na een loopbaan als verpleegster in Gent werkte ze als onthaalhostess op het gemeentehuis van Aalter en als hostess in het Luc Peiremuseum te Knokke-Heist, en woonde ze lange tijd in Maldegem. Naast kunstgeschiedenis studeerde ze piano en viool en was ze jarenlang lid van het kerkkoor van Maldegem. Als dichteres won ze onder meer de eerste prijs in de poëziewedstrijd van de stad Brugge (2007, Erfgoeddag), een prijs in de poëziewedstrijd van de stad Gent (2003) en de eerste prijs in de poëziewedstrijd van de stad Blankenberge naar aanleiding van Valentijn (2021), naast diverse eervolle vermeldingen, en droeg ze bij aan het literair-cultureel tijdschrift Oostland. Ook op beeldend vlak liet ze zich opmerken, onder meer met deelnames aan de Week van de Amateurkunsten en haar kenmerkende, zelfgemaakte levensgrote kunstpoppen.
Lucie is de negende en huidige fruitdichter van de Keizerlijke Commanderie.
Marc werd in 2024 verkozen als fruitdichter. Het is de eerste Hasselaar in die functie. Voor zijn pensionering werkte hij bij BPost als mailmedewerker. Hij liep school in het Amandinacollege van Herk-de-Stad en het HHGTI in Genk.
Marc Liebens
Margot houdt van poëzie, fotografie en filosofie, en wil alle drie zoveel mogelijk samenbrengen in haar eigen werk. Met haar gedichten won ze de Vredespoëzieprijs, SOET en de literaire prijs van de stad Sint-Truiden. Ze publiceerde in Imbiza Journal, Op Ruwe Planken, Meander en Notulen van het Onzichtbare en droeg voor tijdens de Brussels Planetarium Poetry Fest, Poetry Africa, de Kotroute, Zin in Zomer en Dichters in de Prinsentuin. Met haar fotografie behaalde ze de tweede plaats in Kunstbende en publiceerde ze in De Morgen Magazine en een zine van het Joods Museum van België. Ze stelde in groep tentoon in Destelheide en FOMU en solo in Regenbooghuis Limburg en tijdens het kunstenfestival Ithaka.
Margot Delaet
Geert Vanspauwen werd geboren op zondag 3 juli 1966 in Genk. Hij bracht 29 jaar van z’n leven door in de mooie, Haspengouwse gemeente Beverst (Bilzen). Op z’n 29ste verjaardag verhuisde hij naar een appartement in de Stationsstraat in Hoeselt. Sinds 19 april 2002 woont hij in Brustem, samen met Elke Wemans, met wie hij op 31 juli 2004 in het huwelijksbootje stapte. Hij heeft twee dochters: Febe (°2006) en Fran (°2010).
Hij volgde Latijn-Wiskunde in het Sint-Lambertuscollege, één academiejaar Germaanse filologie in Leuven en drie jaar een opleiding tot regent (bachelor) Nederlands, geschiedenis en godsdienst in de PHL van Hasselt. Na heel wat omzwervingen (interims) in verschillende Limburgse scholen kon hij vanaf 7 oktober 1997 aan de slag in het KSO Borgloon, waar hij in januari 2000 vastbenoemd werd en waar hij leerkracht Nederlands is. De school heet nu viio Borgloon en vormt met viio Tongeren een scholengemeenschap.
Hij schreef z’n eerste verhaal toen hij 15 was en een kortverhaal toen hij een half jaar ouder was. De schrijfmicrobe kreeg hij terug te pakken in 1997 en 1998 (met 8 jeugdverhalen) en na iets meer dan tien jaar van stilzwijgen, zette hij zich terug aan het schrijven. Met nu al meer dan 40 verhalen in totaal. Hij bracht al eerder een filosofisch werk uit en 5 Engelstalige liedtekstenbundels voor z’n toenmalige coldwaveformatie Postdiluvian. In al z’n jeugdverhalen is een tekst van Postdiluvian terug te vinden. Z’n thema’s zijn soms actueel (en streekgebonden).
Hij woont in de fruitstreek (Brustem); z’n inspiratie haalt hij uit wat hij ziet als hij naar buiten kijkt, door de velden en de plantages wandelt. Hij houdt van eindrijm, maar ook van beginrijm en alliteraties. Hij geniet ervan om verhalend te dichten. De verschillende seizoenen en weersomstandigheden nodigen hem dikwijls uit tot het schrijven van poëzie.
Persoonlijke website: http://vanspauwengeert.simplesite.com
Geert Vanspauwen
Sandra Elisa Maes(°1971) werd voor haar eerste, succesvolle dichtbundel OERDRANG eind 2015 genomineerd door de Marnixring Limburg als woordkunstenares, omdat ze de Nederlandse taal meesterlijk beheerst, zowel in schrijven - als journaliste en reclamemaker - maar ook in spreken - als performer. Haar debuutbundel Oerdrang werd in een mum van tijd een van de best verkopende dichtbundels in Vlaanderen in 2014.
Het geheim van dit succes? Sandra heeft niet alleen 25 jaar dagdagelijkse ervaring in het schrijven van allerhande teksten in opdracht; zo schreef ze ook talrijke folders en brochures over Haspengouw. Hoewel 'zogenaamd broodschrijver' heeft ze ook ervaring bij het lay-outen van boeken en de styling van foto's. Ze maakte tal van brochures en boeken als ghostwriter en besloot om die reden bewust in eigen beheer haar eigen boeken uit te geven en dit op een kwalitatieve ambachtelijke wijze. Daarbij is Sandra een postmoderne dichteres: zij stelt in haar gedichten alles in vraag, zowel de wereld die het voorwerp van haar gedichten vormt, als de vormelijke conventies van die gedichten zelf. Haar hoogsensitieve gedichten raken en inspireren door hun herkenbare associaties. Als performer weet ze de zintuigen te beroeren en laat ze haar woorden drijven op een stroom van klanken, geuren en smaken die herinneren aan ieders eigen oer-zijn.
Sandra Elisa Maes is naast gediplomeerd journaliste, reclamemaker en ghostwriter - een stiel die ze al 25 jaar dagelijks als zelfstandige beoefent - ook een gediplomeerde kok en wijnkeldermeester en ze was de laatste jaren o.a. ook werkzaam als culinaire journaliste. Sinds kort is ze ook een gediplomeerd performer.
Haar persoonlijke website vertelt u meer over haar werk en leven.
Sandra Maes
Als nieuwe fruitdichter werd mevrouw Anja Luyten uit Herk-de-Stad aangesteld. Zij won afgetekend de wedstrijd met het gedicht "Heldhaftig". Anja Luyten werd geboren in 1973 en werkt op de sociale
dienst van het OCMW in Herk-de-Stad. Het is de eerste keer dat zij aan dergelijke wedstrijd deelnam. Anja woont in Herk-de-Stad, midden in de fruitaanplantingen en vindt daar veel elementen voor haar poëzie.
Anja Luyten
Jolien Bruyninckx volgde Humane Wetenschappen in de Katholieke Centrumscholen (KCST) van 2003 tot 2009. Ze volgde een lerarenopleiding Nederlands-Engels aan de Provinciale Hogeschool Limburg (PHL).
In 2009 werd ze al verkozen als KCST-dichter. Het jaar nadien kreeg ze een eervolle vermelding bij Kunstbende. In 2011 behaalde ze de eerste plaats Pennenvruchten tussen PHL, Xios en UHasselt. Vorig jaar werd ze tweede eredame bij de verkiezing van Miss Fruit Belgium en Ambassadrice van de stad Sint-Truiden. Ze kreeg toen ook de persprijs. Voortaan mag ze zich Haspengouws fruitdichter noemen en zich tonen met de bloesemtak met belletjes. Het gedicht ‘Stil Geluk’ van Jolien kwam als eerste uit de bus bij de poëziewedstrijd. Jolien beschrijft hoe de fruitbomen na de winterse kou weigeren te vergaan, maar prachtige bloesems vormen als start voor een nieuw begin.
Jolien Bruynickx
Jan Goffa werd geboren in 1957 in Aalst (Oost-Vlaanderen). Hij liep er humaniora in het Klein-College,en schreef al occasioneel gedichten. Na zijn middelbaar koos hij voor een ingenieursrichting aan de Koninklijke Militaire School (KMS). Hij studeerde af in 1980 als burgerlijk bouwkundig en transport-mechanisch ingenieur. Jan Goffa oefende verschillende bouwtechnische functies uit bij het leger tot 1989. Daarna stapte thij over naar de bouwwereld, eerst als werknemer, daarna als zelfstandige. Sedert 2002 woont hij in Brustem. Hij geeft thans ook parttime les als lector aan de Xios-hogeschool in Diepenbeek en in de School van Saffraanberg. Gedichten schrijven was en is nog altijd zijn passie, en dus publiceerde hij reeds enkele dichtbundels. Hij werkt ook mee aan enkele tijdschriften.
Sinds 2002 schrijft hij regelmatig gedichten. Hij publiceerde intussen – naast een tiental collectieve dichtbundels - een drietal eigen bundels. Eén ervan – Haspengoud - werd begin 2009 gepubliceerd en verzamelt 60 streekgedichten die hij hoofdzakelijk voor Het Belang van Limburg schreef, nadat hij begin 2008 voor deze krant de wedstrijd won voor de titel ‘HBVL-Stadsdichter voor Sint-Truiden’ voor één jaar. Intussen verzorgt hij ook poëtische bijdragen voor een paar tijdschriften zoals De Bink (Heemkundige Kring Sint-Truiden), Filum (Kant in Vlaanderen) en uitgaven van de Erfgoedcel van Sint-Truiden.
Jan Goffa
Boudewijn Knevels was jarenlang bedrijfsjournalist bij de Christelijke Mutualiteiten, maar is al een tijdje op brugpensioen. Heel veel Limburgers kennen hem vooral als de auteur van Van harte! en het vervolg Van harte gelukgewenst , twee boeken met meer dan vijfhonderd teksten die kunnen gebruikt worden bij gelegenheden als verjaardag, huwelijk en geboorte.
Hij publiceerde hij in drie delen Innige deelneming , een rouwboek met vierhonderd mijmeringen over de dood. Het werden alle drie bestsellers.
De bijzonder bezige Haspengouwer heeft inmiddels het manuscript klaar van zijn eerste roman, De Keltenfanaat . ,,Het is een thriller over een leraar geschiedenis, die dweept met de Kelten en in aanraking komt met het gerecht'', is alles wat hij erover kwijt wil. Tot zijn omvangrijke oeuvre behoren ook revues, jeugdmusicals, toneelstukken, cabaret en koorteksten. In een van die koorteksten, Silentium Triplum, bezingt hij de stilte van Mettekoven.
Boudewijn Knevels (* 20/07/1945 †21/05/2021)